20 mrt 2012

de 10 jaar met de maagband.

Zo bleef ik een poos op 20 kilo staan. Er ging hoe ik ook minder at niets meer van af. Helemaal niets meer. En ineens daar kwam het weer. Daar ging de 3e 10 kilo weer en de 4e 10 kilo. Al met al was ik 40 kilo kwijt. Met 10 keer het bandje opspuiten.
De eerste keer dat mijn bandje opgespoten was weet ik nog als de dag van gisteren. Ineens ging er van helemaal niets in het maagbandje naar 4 cc fysologisch zout. Dat spoten ze via het ventiel wat ze onder mijn borstbeen geplaatst hadden met een lange naald via de huis in het bandje. Eenmaal thuis kon ik niets meer. Zelfs water ging er niet meer in. Alles kwam er in slijmvorm weer uit. Wat was ik beroerd. Zo gingen de kilo's er wel af. Dus maar weer de chirurg gebeld en zo kon ik naar de eerste hulp. En werd er 2 cc fysologisch zout uit gehaald. En ik weer kon eten. Zo is er een aantal keren iets te veel fysologisch zout ingespoten waardoor ik 2 dagen later op de eerste hulp zat omdat ik niets binnen kon houden. Geen vloeistof geen eten helemaal niets. Schijnbaar was ik de gene waarbij er niet meer dan 2cc in kon.
Al die jaren met mijn maagband heb ik me fit gevoeld. Goed gevoeld. Goed kunnen eten lekker kunnen eten. Veel dingen gingen niet meer. Brood ging moeilijk vlees idem dito. Je gaat op zoek naar dingen die wel kunnen. Gelukkig was mijn smaak veranderd. Dus friet vond ik vreselijk om te eten. At het wel mee maar dat was maar een paar. Met het gevolg dat patat vaak vast zat boven mijn maagbandje en ik vaak mijn vinger in mijn keel moest steken om de patat uit te spuggen. Brood vlees macaroni spagetty daarbij zat ik ook vaak bij op de wc. In stress situaties of als ik niet lekker in mijn vel zat zat ik vaker op de wc om over te geven. Ik ben heel lang op 84 kilo gezeten. Kon veel kleding weer aan. Al altijd wel gezet. Maar wel in kleding. Voelde me goed.
Ik zal snel een volgende blog schrijven waarom ik heb besloten om mijn maagband te laten verwijderen. En  nu het leven na de maagband.

Maagband en traject

In 2000 heb ik de stap genomen om een maagband aan te vragen. Eerst gekeken naar artsen die het in Nederland doen. Kwam uit in Arnhem bij dr Jansen. Dus eerst naar de huisarts daar het voorgelegd. Die gaf me groen licht. Dit ook te mede voor de verzekering. Daarna een afspraak gemaakt in Arnhem. Daar was de dag eindelijk ik op naar Arnhem. Kwam ik in het ziekenhuis bleek dr Jansen ziek te zijn. Maar waarom wist ik daar niets vanaf? Ja wel ik moest het wel weten omdat ze brieven gestuurd hadden. Ja dat klopt naar mijn oude adres niet waar ik nu woon. Dus had ik eindelijk een afspraak staan met heel veel moeite en zenuwen was die beste man langdurig ziek op dat moment. Was best boos. Via hen heb ik een brief gekregen met andere artsen. Daar ook in een ziekenhuis in Doetinchem. Joepie iets dichter in de buurt. Op naar de telefoon. Met veel zenuwen een afspraak gemaakt. En daar kon ik terrecht. Eerst een gesprek met de chirurg. Wat houd het in een maagband. Wat kun je wel en wat niet meer na het plaatsten van de maagband. Wil je nog door. Ja wil door. Afspraak richting dieetiste. Daar het een en ander uitgelegd. Van haar toestemming gekregen. Daarna door naar de internist. Bleek ik zeer gezond. Dus ook van hem toestemming voor de maagband. Als laatste de psygoloog. Test moeten doen. Gesprekken volgend. Tjeetje wat was dat pittig. Moeten denken wat je allemaal hebt gedaan en waarom het niet lukte en waarom je dacht dat het met een maagband wel zou lukken. Zij gaf me nog geen ja of nee. Na de test die toevallig op de zelfde dag als de afspraak met de chirurg was gepland moest ik wachten. Toen ik bij de chirurg kwam kreeg ik een ja. Ik mocht in januari 2001 geopereerd worden. Ik kreeg een maagband. Eindelijk. Ik zou een totale operatie krijgen omdat de chirurg daar nog niet bekend was met laproscopiese operaties. Dat hield in dat mijn buik volledig open gemaakt zou worden en mijn ventiel onder mijn borstbeen geplaatst zou worden. Prima geen enkel probleem.
Daar ging ik op 22 januari 2001 richting ziekenhuis. En na de operatie met veel pijn ging ik een aantal dagen met een dieet weer naar huis. Het maagbandje was nog niet opgepoten want mijn maag moest eerst aan het bandje wennen. Een maand later moest ik voor controle komen en de eerste 10 kilo was er af. Nog 45 kilo te gaan. Een maand later was er 10 kilo weer af. Dat ging goed. In 2 maanden tijd 20 kilo er af. En zo bleef ik een poosje op 20 kilo staan.
Zie volgende stukje

site vernieuwen

Hallo Allemaal
Zoals jullie kunnen zien heb ik alle eerdere berichten verwijderd. Ik ga over wat anders mailen. Nl het leven voor tijdens en na het maagbandje. Waarom? Omdat ik vind dat er weinig te vinden is. Mijn leven bestaat nu in het leven zonder maagbandje.
Laat ik me eerst eens voorstellen. Mijn naam is Wendy. Geboren in 1971. In een plaats ergens in Nederland. De eerste paar jaar van mijn leven had ik een mooi slank postuur. Was iel en woog net onder het gemiddelde. Veel ziek volgens mijn ouders. Totdat de neus ammandelen er uit gingen. Wat kon ik eten schijnbaar. Zo kwamen de kilo's die ik de eerste jaren niet had nu ineens goed bij. Door de jaren heen heb ik verschillende dieeten gevolg. Van accupentuur, druppels, tabletten, watewatchers, poeiers als drankvorm via duitse arts (wat werd die man rijk) dieetiste en ga zo maar door. Het hielp tijderlijk maar ik wilde graag gewoon zijn zoals ieder ander. Gewoon mee kunnen eten als een ander en niet hoeven te denken dat ik het niet mocht omdat ik zoals gewoonlijk weer aan de lijn was. Het duidelijkerste was door accupentuur dat ik toen ik 18 was behaald had. Ik woog onder de 80 kilo. Ver onder de 80 kilo. Ik heb nu nog  1 foto waar ik het gewicht met al het gelijn op sta. Toen ik 20 was ben ik op kamers gaan wonen. Ik heb al die jaren eigenlijk niet meer aan de lijn gedaan. Niet echt gekeken wel opgelet. Met het gevolg ja wel hoor ik kwam kilo's aan en een hele boel kilo's. Het zwaarste heb ik rond de 125 kilo gewogen. Totdat ik mijn man leerde kennen. Toen wilde ik graag een aantal kilo's er af. Dus op naar de slank-klup. En daar ben ik toen 30 kilo kwijt geraakt. In 1999 zijn we getrouwd. En wilde graag kinderen. Maar ging niet zoals het de bedoeling was dus zijn we de medische molen ingegaan. Spuiten tabletten en daar kwamen de kilo's weer. De kilo's die ik toch met moeite er af kreeg kwamen er weer aan. Had ook geen puf meer om af te vallen. Natuurlijk deed het me zeer.
Totdat ik een oud klasgenootje tegen kwam die een maagband heeft laten zetten. Die was met die maagband behoorlijk wat afgevallen. Jeetje dat wilde ik ook. Niet meer zo veel kunnen eten en toch afvallen en op gewicht blijven. Wat leek het me idiaal. Zie volgende blog.